DBCA

Plaats
Amersfoort
Jaar
2013
Opdrachtgever
Dierenbescherming Nederland

DBC Amersfoort

Het dierenbeschermingscentrum in Amersfoort is een pilot project. Dat wil zeggen dat het volledig in overeenstemming is ontworpen met de wensen en eisen van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren.

Het gebouw voldoet ook aan de wettelijke reglementen zoal honden en kattenbesluit ’99, de erkenningnorm van 1 januari 2006, hierin worden eisen gesteld aan zowel honden als kattenverblijven ten aanzien van afmetingen, comfort etc.

Het geheel bestaat uit een asiel en pension voor honden en katten, met daarbij quarantaine en ziekenopvangruimten voor honden en katten. Er is ook een dierenartspraktijk gevestigd in het gebouw .De ontvangstruimte met balie, vergader- en lesruimte en kantoren zijn in het hart van gebouw gesitueerd. Om het gebouw heen worden diverse visueel van elkaar gescheiden uitloopvelden aangelegd. Los van het gebouw is een beheerderwoning gecreëerd.

Gezien de afmetingen van de locatie is een organisatie van het gebouw in de lengte onvermijdelijk. Het gehele terrein heeft een afmeting van 155 x 43 meter en is dus relatief smal.

Het hoogteverschil in de lengte van het glooiend terrein bedraagt ongeveer 4,5 meter. Door gebruik te maken van het hoogte verschil van de locatie, kunnen we aan de zijde van de Loes van Overeemlaan in twee lagen bouwen en aan de achterzijde een laag. Om geluidsoverlast naar de omgeving zoveel mogelijk te beperken verdiepen we het gebouw nog 2 meter.

Het programma van eisen is zo verdeeld dat in het gebouw de honden en kattenverblijven door een middengedeelte van elkaar zijn gescheiden. Hierdoor kunnen ze niet in elkaars territorium komen en elkaar ook niet zien, horen en / of ruiken. Dit voorkomt stress bij de dieren en daarmee veel bijkomende ziekten en medicatiekosten. Daarnaast zijn de groepen van elkaar gescheiden t.b.v. hygiëne en om overdracht van ziektes te voorkomen.

Dit centrale middengedeelte van twee verdiepingen, huisvest op de begane grond de dierenarts, quarantaine ruimten,  en voorzieningen voor de dierenambulance. De entree van het dierenbeschermingscentrum bevindt zich op de eerste verdieping. Deze is te bereiken middels een hellingbaan. Intern zijn de verdiepingen verbonden door twee trappen en een lift.

Het verdelen van deze programma onderdelen in twee lagen levert een heldere scheiding op van quarantaine gebieden voor zieke en nog niet geregistreerde dieren met een dierenartspraktijk op de begane grond en de ontvangstruimte voor asiel en pension op de verdieping.

Aan de voorzijde van het gebouw zijn in twee lagen de kattenverblijven ondergebracht en aan de achterzijde in één laag de hondenverblijven, de buitenverblijven zijn direct toegankelijk vanaf het maaiveld.

Om te voorkomen dat de honden elkaar zien, wat veelal de oorzaak is van stress en geblaf, hebben we de rijen met hondenkennels ten opzichte van elkaar gespiegeld. De honden kunnen elkaar niet zien maar hebben op korte afstand wel toegang tot het buitengebied. Door het buitengebeid aan de verdiepte binnenzijde te situeren reduceren we de overlast van blaffende honden naar de omgeving.

Voor de materialisering is gekozen voor hout, om het gebouw aan te laten sluiten op de bosrijke omgeving . De afwerking aan de binnenzijde is zo minimaal mogelijk de wanden worden gebouwd met gekleurd betonsteen en de vloeren zijn van beton. Ook hier worden er hoge eisen gesteld aan hygiëne.

Een deel van de energie wordt opgewekt met behulp van zonnecollectoren en er komt een bio-vergasinstallatie, waarmee energie wordt opgewekt door middel van het vergassen van o.a. organisch afval en de gebruikte kattenbakkorrels.

Beheerderwoning 

De beheerderwoning van het DBC staat als een uitkijktoren, vrij van het DBC zelf. De materialisering van de gevels komt overeen met die van het Dieren Beschermingscentrum.